अन्यमनस्कमा म छु !

 उ बेरोजगार भएर काम खोज्दैछ

म काम छोडी बेरोजगार हुँदैछु

म बेरोजगार भित्रै नयाँ काम खोज्दैछु

नयाँ कामहरूका बेजोड वेग छन्

मनग्य काम छन्, 

कुन रोंझु अन्यमनस्कमा म छु !

म तौलन्छु आफैलाई

मेरो ल्याकत सानो की चाहाना ठूलो?

मेरा कल्पना सानो की मेरा अपेक्षा ठूलो?

चाहना र अपेक्षाले मेल नखाएको कि

एकले अर्कोलाई उछिनेको

मनग्य काम छन् 

कुन रोंझु अन्यमनस्कमा म छु !

भएको कामले नतानेरै त होला

अथाहा अदृश्य काम खोज्दैछु

कुन दिशा जाऊ, कुन विचार अपनाउ

दिनको उज्यालोसगै रमाउ वा

रातको कालो अदृश्य भित्र डुबू

रात र दिनको अथाहा फैलावट भित्र 

मनग्य काम छन्

कुन रोंझु अन्यमनस्कमा म छु !

मैले कामलाई चिन्न सकिन की

कामले मलाई चिनेन

प्रस्ट म छु, काम ठूलो वा सानो छैन

आखिर हृदयको सन्तुष्टि नै त हो

मेरा सन्तुष्टि र काम बीच द्वन्द्व के को?

नयाँ कामहरूका बेजोड वेग छन्

मनग्य काम छन्

कुन रोंझु अन्यमनस्कमा म छु !

अझै म म हुन सकेको छैन

म तिमी होइन,

तिमी पनि म होइनौ

किनकि तिमी भन्दा म फरक छु

तर म पनि त म होइन,

किनकि म अझै, म हुन सकेको छैन !!

बाबु आमाको छोरा म हुला,

श्रीमतीको पति म हुला

छोराछोरीका बाऊ म हुला

तर म, म हुन सकेको छैन

म, म हुने कोशिशमा छु

तेश्रो चक्षु खोल्न सकु 

आँखा खोल्दाखोल्दै अनन्तमा पुग्न सकु

म विलयमा हराउन सकु

शून्य भित्र बिलाउन सकु

म, म हुन सकु !!

म रौद्र त्याग्न सकु 

आशक्त हटाउन सकु

लालित्य क्षणभङ्गुर भगाउन सकु

यथार्थको विराटतामा म रम्न सकु

मैले सोचें जस्तै म, म हुन सकु !!

यदि यस्तो हुँदो हो

सडक हिड्ने हुँदो हो, हामी स्थिर रहन्थ्यौ  

सडक स्थिर छ र त, हामी जिन्दगीभर दौडिरहन्छौं

समय रोकिने भए, अजम्बरी हामी हुन्थ्यौं

समय चल्छ, र त अनिश्चित भविष्यमा होमिन्छौं

मस्तिष्क स्थिर रहदो हो,मानिस कति निरर्थक हुँदो हो

मन तिब्र चल्छ, र त मानिस मानिसै बीच निर्दहि भो

यदि देव भैदिए, धर्मभिरुहरुका अभीष्ट नासिदो हो

अनस्तित्व छ, र त मन्दिर, मस्जिद, चर्च चुलिँदो भो

मुटुभित्र हृदय नहुँदो हो,मानव पथ्थरसरी खडा बस्थ्यो

हृदय छ र त मथिंगललाई प्रेमिल नथ्थिले डोर्याईबस्यो

गुराँस वाटिका कस्ले बनायो?

गुराँस वाटिका कस्ले लगायो

कोही भनिदेऊ कस्ले सजायो

वसन्त ऋतुको उमङ्ग जगायो

कसरी लगायो, कसरी जोगायो 

बनभरी फूलायो मोहनी लगायो

हिमश्रृंखला सारा सुगन्धित बनायो

नव बेहुली सरी हिमाखण्ड रमायो

गुराँस वाटिका कस्ले बनायो

कोही भनिदेऊ कस्ले सजायो

एकान्त बन बीच बाटिका लगायो

 

थुँगाका कोष कोषमा घुम्छ भ्रमरा माहुरी

गुराँसको बगान बीच याकहरु अनि चौरी

चरा चुरुङ्गी, किट पतङ्ग छन् वरिपरि

गुराँस वाटिका कस्ले बनायो

कोही भनिदेऊ कस्ले सजायो

स्वर्गरूपी बाटिका मनै  रमायो 

युवतीको ओठमा सजिने गुराँस

उनकै मुस्कानमा मस्किने गुराँस

चुल्ठी चुल्ठीहरुमा सिउरिने गुराँस

सिउँदो भरी, हातैभरी गुराँसै गुराँस

गुराँस वाटिका कस्ले बनायो?

कोही भनिदेऊ कस्ले सजायो

चट्टानी काख बीच हुर्किने गुराँस

लहराको झ्याङसंगै बेरिने गुराँस

झरनाको छाँगो सँगै शुसेल्ने गुराँस

कठ्याङरिने बतासमा रमायो

कोही भनिदेऊ कस्ले बनायो

गुराँसको वाटिका कस्ले सजायो?

(१०/०९/२०७८ - 26/Nov/2021)

जीवन र अभिलाषा

लडियो, झरियो अब दह्रो भै उभिनु त छदै छ

कायर होस् या अन्त्यहिन प्रतापी

उम्लेका यी अभिलाषा, साकार पर्नु नै छ |

जुट्नु छ,फुट्नु छ तैपनि अस्तित्व जोगाउनुछ

एकाङ्की होस् वा प्रतिस्पर्दा

भएका सारा यस, संभाल्नु छदै छ |

पढियो, बुझियो यद्यपि सिक्न त बाँकी नै छ

मूर्त होस् वा अकन्टक शाश्वता

उर्लेको यी उत्कन्ठा, जोगाउनु छदै छ|

बढ्नु छ, लड्डु छ तैपनि अड्नु त छदै छ,

जीवनको भोगाइ तीतो होस् वा मिठो

नश्वर यो जोवन, आखिर छोड्नु त छदै छ !!

पृथक नहोस्

ऊ आई मेरो आँखामा बसोस्

यसरी बसोस् की अरु कोही देख्नै नपरोस् 

मन मिलोस्, सोच, बोझ सबै मिलोस्,

यसरी मिलोस् की, अरुलाई ठाँउ नै नहोस्

रात नहोस्, दिन नहोस्, समय सुन्य बनोस्

यसरी निर्जन बनोस् की सुक्ष्मता रही रहोस्

 ऊ आई मेरो अस्तित्वमा घुसोस् 

यसरी घुसोस् की हेर्दा पृथक नहोस्

पृथक नहोस्, कबै पृथक नहोस् !!

मलाई बिथोल्न

नआउ साँझ बिहान बिथोल्न

हकै के छ तिम्रो पिरोल्न

मलाई बिथोल्न

नभेटु, नबोलु सकिन्छ हेर्दै नहेरु 

बिलाएको हिउँ, बगेको पानी

सकिन्छ पिउँदै नपिऊ

नआउ साँझ बिहान बिथोल्न

नलेखु, नभोगु अनुरागी बन्दै नबनु 

हराएको पल, दुखाएको मन

चिरिएको साईनो जोड्दै नजोडु

नआउ साँझ बिहान बिथोल्न

हकै के छ तिम्रो पिरोल्न

मलाई बिथोल्न